Cariñositos!
Hier ben ik al! Eerlijk, ik had het ook niet verwacht, maar tja, wat moet je doen op een 20 uur durende rit in een luxebus (of dacht je echt dat ik mijn pc ging bovenhalen in het 'gewone' openbaar vervoer. euh. neen) terwijl Kim zich al vollop concentreert op een medetoerist die daar anders toch maar alleen zit... Inderdaad, na 1 dag Vliegen en 1 dag Lima zijn we al op weg naar Cusco.
Onze eerste rit met de taxi in Peru was meteen een leuke. We merkten dat ook binnen een grootstad als Lima obstakels op de weg kunnen liggen die zelfs ervaren taxichauffeurs niet kunnen ontwijken. Geloof me, om zo door een stad met waar de wet van de sterkste chauffeur geldt te rijden moet je wel ervaren zijn. Ervaring betekent echter niet dat je overal de weg weet (een blik op google maps zal je wel leren waarom). Daarom dat we voor we bij Rafael (iemand die iemand die Kim kent, kent) aankwamen eerst zowat heel Surco (een buitenwijk van Lima) hadden gezien. GPS zeg je? Volgende keer misschien...
De dag Lima was eigelijk vooral een aaneenschakeling van alle mogelijke soorten openbaar vervoer die er maar zijn in Lima. Waarbij er af en toe eens uitgestapt werd om wat sfeer op te snuiven in de verschillende wijken. Het meest verwonderlijke was eigenlijk het terugkeren met 'el tren' (zijnde eigenlijk de metro, en het nieuwe bussysteem heette el metropolitan. Begrijpen wie begrijpen kan (ik begrijp het eigenlijk al, maar het is misschien wat saao om uit te leggen (niet dat dit dan wel interessant is...))). Goed. 'El tren'. We komen aan het station en er staat een rij van een man of 100 netjes 1 voor 1 aan te schuiven om door een poortje te gaan. Vreemd. Maar wat wil je... het was dan ook de eerste metrolijn van Lima die nog maar net geopend was. Bovendien is de metro bij wijze van testritten (af te leiden uit de uitleg dat er uit de boxen kwam dat je niet diende te paniekeren indien een trein ontspoorde of de electriciteit uitviel) de eerste weken gratis. Je kan al raden wat snel en gratis transport voor effect heeft op een megastad als Lima... Juist. Een sardiendoos op rails.
Bij thuiskomst vroeg Rafael's broer Leandro of we de catacomben hadden gezien. Rafa viel uit de lucht, blijkbaar was hij ook meer toerist dan iets anders in zijn eigen stad... Maar twas een leuke dag. De sfeer van Ecuador, maar dan in het gigantisch. Het smaakt in ieder geval naar meer. En moh, kijk es aan, er komt meer,  te beginnen met morgen te onwaken met een Andes-landschap, onderweg naar de navel van de wereld, althans volgens de Inca's.
Slaapzacht gringo's!
besazos para todos

ps: probleem met foto's op pc zetten, later vrienden... geduld is een schone deugd