Chicos!
Ik lig op een bed met uitzicht op het Titicacameer in wat waarschijnlijk het chiqueste hotel van Copacabana moet zijn. En dat voor slechts 50 bolivianos per nacht. Jaja, ik weet het, luxe is niet nodig, maar voor één keer mocht het wel. En wel hierom:
Na een dag rondslenteren in wisselvallig Cuzco en prijzen vergelijken voor de verschillende mogelijkheden om naar Machu Picchu te gaan kwamen we Armin en Ceci(lia) tegen. Ze waren op zoek naar de San Pedro markt van Cuzco. Markten zijn wel onze dada en hun zesde zintuig voelde aan dat we wel goeie en leuke mensen waren. Babbel gebabbel en poef. We hadden 2 nieuwe vrienden voor onze geplande Inca Jungle Trek. De Chilenen konden trouwens nog een extra 15 dollar van de prijs halen. Goeien bal, me dunkt. Na het avondeten en wat cocktails met onze nieuwe vrienden zaten we er voor het eerst te laat in.

Cuzco 

Rond 7u30 de dag erna was het voor het eerst kennis maken met de rest van de jolige bende die de komende 4 dagen samen met ons zou hunkeren naar die laatste dag waarop we Machu Picchu binnen wandelen. Een bonte mengeling van nog Chilenen, Zweedsjes, een Canadees, een Portugese Zwitser,  Fransen en wij. 

Dag 1 stond een downhill mountainbike op het programma. over asvalt grotendeels. enkel daar waar landslides de weg vernield hadden was het wat avontuurlijker. Net door die landslides werd trouwens verkozen om in plaats van de gebruikelijke brug te plaatsen de rivieren over de weg te laten lopen. Resultaat: ieders enige paar schoenen was na de eerste dag al doorweekt. Dat zorgde wel voor een leuk bindingsmoment tijdens het drogen aan het kampvuur 's avonds. Tegen dat ze iet of wat droog te noemen waren, was het toch al weer wat laat... 

Kampvuren, Jizzer!

De volgende dag was het al van opstaan om 5u30 om tegen 6u30 al op wandel te zijn. Gids Carlos vertelde ons tijdens het wandelen veel over de natuur, landbouw, de Inca's en hun gebruiken en vooral ook nogal veel hoe 'very dangerous' het wel was om in het regenseizoen over sommige paden te wandelen. Goed om Kim bezorgd te maken. Maar eerlijk, zo gevaarlijk kwas het niet. Ik voelde me terug thuis in de Andes. Het landschap begon steeds meer op dat rond Machu Picchu te lijken, of misschien was dat door het kleine stukje Inca Trail dat we gedaan hebben... Een uurtje voor het einde van de tocht kwamen we aan een redelijk breed riviertje die we over boomstammetjes moesten oversteken. Probleem: het water kwam tot boven de enkels over de boomstam. Resultaat: De meeste hun voeten waren al aan het zwemmen een uur voor we aan de termische baden kwamen (als hun schoenen niet nog nat waren van de dag ervoor). De termische baden waren heerlijk na een dag goed doorstappen, ergens in de middle of nowhere langs een redelijk wilde bergrivier. 's Avonds waren de cocktails redelijk goedkoop, dus was het weer iets later dan gepland... 

 Middagpauze!!                                                                      Schoenen uit voor het oversteken van rivier


Gelukkig mochten we de dag erna tot 7 uur slapen. En toch slaagden we er in er iets minder fris uit te zien. Om 8 uur werd de rush naar Aguas Calientes (aan de voet van Machu Picchu) ingezet. Tegen de middag kwamen aan in het nationaal park rond Machu Picchu waar er nog maar eens verassend lekker eten voor onze neus verscheen. Een eerste blik op de verloren stad van de Inca's en een 2 uur durende zondvloed later kwamen we aan in het pitoreske maar heel toeristische dorp. Die avond niet heel lang blijven plakken, ik sliep rond 12 uur.


Netjes, was het niet dat we er om 4 uur uit moesten. De Zweedse Sarah en ik hadden besloten om van de tocht naar Machu Picchu een stevige workout te maken. We kwamen als eerste aan de ingang, die jammer genoeg nog gesloten was. Bummer... Na een uur wachten kwam gids Washington aan met de bus. Eindelijk. Het lang verwachte moment. En voor iedereen, het is meer dan je verwacht, meer dan je op foto's kan zien en meer dan ik kan beschrijven. Je zal er dus zelf naartoe moeten... Na het tweede deel van de workout naar Wayna Picchu en wat uitrusten met een machtig uitzicht was de dag veel te rap gepasseerd. In het donker keerden we met de trein en de bus terug richting Cuzco. In bed om 12 uur. Kapot.

groepsfoto aan de ingang van Machu Picchu

eerste zicht op Machu Picchu, bedankt Route du soleil! (oeis, ik sta ervoor zeker...)

Zo beter? 

En dan nog de obligate foto met de Lama

Er terug uit om 6u30, ah ja, want voor de trip hadden we besloten om wat vrijwilligerswerk te doen. Ondervoede kindjes eten gaan geven in de streek rond Cuzco die niet mee kon profiteren van het toerisme... Geen heel goede keuze achteraf bekeken. Goede bedoeling van de mensen achter de organisatie. Maar weinig visie en duurzaamheid (om dan nog maar te zwijgen van de katerende mensen die het allemaal moesten begeleiden...) Swat, genoeg woorden eraan vuil gemaakt. Die avond was het eten en feesten met de vrienden van de trekking. Yes! De lekkerste cocktails ooit en nog maar eens te laat in bed... Na 4 uur slapen checkout in Cuzco en op de bus richting Titicaca, Bolivia. Na een nacht weinig slapen op de bus wachte ons enkele kilometers voor de grens een blokkade van de plaatselijke marktkramers op... Na ongeveer 2 uur wandelen kwamen we aan de grens, opgewacht door de derde bus van de rit. Met een retard van 3 uur kwamen we aan in Copacabana. 

Daarom dus het 'luxueuse' hotel. Dank voor je begrip en tot een andere keer. 

We zien jullie allemaal heel graag. 

(Ik weet het, het kon iets sappiger verteld worden, maar ik ben nog een klein beetje moe en we moesten eigenlijk al uitgechecked zijn hier...) 

un ambrazo grandisimo!