Sa bai dee peu-an!

Oef, wat is het weer een eindje geleden. Maar ik kreeg het gezelschap van deze schoonheid die bij haar eerste avond in Bangkok al wegdreef naar oosterse sferen:

Zus overtuigde me om niet te veel te bloggen en meer te genieten van de wereld die ik aan het bezoeken was. En gelijk heeft ze, of niet misschien? Ok dan... grasduinen in de herinneringen van de voorbije twee weken. Enkele dingen vallen al onmiddellijk op na 1 dag Bangkok.

Eerst en vooral de temperatuur. Smelten. En dat merk je ook aan de constante laag vocht die je volledige lichaam bedekt (sexy! Nee, echt!). Zo smelt ook je eetlust gedurende de dag. Water is alles wat je binnen krijgt. Gevolg: ik steek me vol eens de zon onder is, vooral met rijst en noedels. 

Even vooral: Tempels, tempels, tempels. Overal waar je kijkt zie je tempels. Tine vertelde me dat iemand betwijfelde of er in Athene meer tempels waren dan in Zuid-Oost Azië. Euh, beste, bij deze: Neen! En daar hoef ik zelf niet voor naar Athene te komen. Veel van die tempels zien er trouwens nogal gelijkaardig uit. Waardoor het aantal tempelbezoeken gradueel afneemt gedurende de trip, hoe mooi ze nochtans allemaal zijn. De gewenning wint het van de verwondering. Jammer eigenlijk, maar we doen ons best verwonderd te zijn!

Vriendelijkheid troef hier in het zuidoosten. Lachen, veel lachen, doen ze. Maar pas op als ze geld uit je kunnen slaan. Met een vriendelijke glimlach vermenigvuldigen ze hun prijs op hun gevoel. En stevast komt de 'for you sir, special price!' naar boven. Ik heb hier nog niet veel criminaliteit gehoord. Maar dat hoeft ook niet. Ze hebben hier een veel originelere en legale manier om er zeker van te zijn dat je zo veel mogelijk dollars achter laat in hun handen. Maar je moet het ze geven. Alles wat ze je meer kunnen laten betalen, hebben ze eigenlijk ook verdiend.

Na een dag Bangkok, en zeker al 1 keer ingepakt te zijn door een overvriendelijke glimlach vertrokken we uit de miljoenenstad. Op naar Sukothai, een klein stadje met een ruïnes van, jawel, tempels. En die zijn vooral indrukwekkend bij zonsondergang. Ik laat de foto's voor zich spreken. 

Daar bij die Buddha in het midden van de foto zag ik in een fractie van een seconde mijn eerste slang wanneer ik bovenaan de trap kwam. Wanneer ik achter de zuil keek om er een foto van de maken was ze vreemd genoeg in roop opgegaan, ik heb toch enkele minuten veel rondgekeken of ze toch niet plots achter me zat...

De dag erna dan maar, op naar wat misschien wel de toeristenhoofdstad moet zijn van Noord-Thailand. Chang Mai doet daarom misschien zelfs een beetje westers aan. Zo veel dat Tine er misschien zelfs zou kunnen wonen... Uit het overaanbod kozen we een driedaagse met onder andere olifantrijden en bamboeraften. Het eerste al spectaculairder en bijgevolg leuker om te doen dan het tweede. Daartussen wandelden we door iets wat redelijk hard leek op een heel groot bos van bij ons. Maar dan wel een heel groot. Het verschil zat hem in de details. Hier en daar een termietenhoop. Ander fruit aan de bomen. Af en toe eens een verzameling rijstterrassen met bijhorende waterbuffels in de vallei. En misschien vooral het gedacht dat er hier wel degelijk giftige slangen en spinnen rondkropen. Daarom ook dat de hutten waarin we sliepen (1 in een dorp en 1 langs een waterval) op palen stonden. Na de veelbelovende python die op weg naar de trekking voor onze auto kronkelde moesten we echter wachten tot het bamboeraften voor nog 2 kleine waterslangen. Een kleine teleurstelling. Maar het gevoel van back to basics, contact met locals die soms zelfs enkele woorden meer Engels konden dan wij Thais en de mooie uitzichten maakten dat meer dan goed.

Uit het zadel. Op zijn hoofd. Zei de gids. Bijgevolg ging ik in zijn nek zitten. Duidelijk minder stabiel!

Bos, bos en bos.

Heel lang nieuswsgierig maar heel serieus me staan bekijken, deze knoddiebol, maar ik heb er toch een lach uit gekregen. Yes!

Een rijstveld in het bos bos bos.

Twee gemakkelijkere lachen bij deze twee heren

Na dag nadien trokken we erop uit met de brommer. Op naar het platteland. De verhuurder was eerst heel argwanend omdat we nog nooit echt met een brommer hadden gereden, maar dat was eigenlijk langs geen kanten nodig. Zelfs tijdens het spitsuur gingen we vlotter dan vele Thai door het verkeer... Onderweg was er veel te doen. Maar na de orchideeënkwekerij ontdekten we dat we slechts voldoende geld mee hadden om benzine en water te kopen. Bummer! Maar toch heel leuk om alleen maar door de bergen te slingeren. Met hier en daar een mooi uitzicht:

Ja, de roze brommer is de mijne...

's Avonds Thaise tapas, mmmm, lekker!

Toen kwam het besef dat de tijd rap gaat wanneer je reist (ik ben altijd al een trage geweest e). We moesten op zoek naar ons volgende land. Opnieuw een pakketje gekocht die ons via de Witte Tempel nabij Chang Rai naar de machtige Mekong bracht. Één nacht, Twee stempels en een overzetboot later stonden we al op Laosiaans grondgebied om de twee daarop volgende dagen met de zogenaamde slow boat naar Luang Prabang te drijven. Gezellig zo'n boot met bijna uitsluitend toeristen. Veel babbeltjes slaan met mensen die we denk ik nog wel enkele keren zullen ontmoeten tijdens de reis. En foto's trekken natuurlijk. Misschien had ik liever wat minder babbeling en wat meer autenticiteit leuker en interessanter gevonden, maar dat kan je in in deze regio iets moeilijker verwachten denk ik ondertussen.

Speciaal geval in de collectie, die witte tempel.

Zus voor de eerste keer in het wit. Same same, but different.

De trage boten geparkeerd in de haven van Prabang, de overnachtingsplaats tussen de 2 dagen varen.

Een zweem van de autentieke Mekong

idem, net buiten Luang Prabang

In Luang Prabang kozen we voor een dag relaxen aan de watervallen en een dag het Unesco erfgoed van deze oude hoofdstad te bewonderen. Dat alles opgevuld met uitgebreid ontbijten, goedkoop bufetten langs de straat, kuieren op de markt en cocktails drinken met nieuwe vrienden.

relaxen aan de waterval

iets minder relaxt, maar ook heel leuk

Een van de vele tempels van Luang Prabang

Tine in diezelfde tempel

Er is hier nog het een en ander te doen en het is een aangenaam stadje om te vertoeven. Ik vind Laos nu al leuker dan Thailand. Maar tegen dat jullie dit lezen zijn we al op weg naar onze volgende bestemming. Meer daarover een volgende keer.

Moge jullie ook een leuke tijd hebben alginds!  Een warme knuffel voor elk!

Lah Gorn! Ik ga nog wat liggen verdampen...